Αλλοίωση της λαϊκής βούλησης από τον εισαγγελέα των φυλακών Κορυδαλλού

Άρθρο της εφημερίδας "Εμπρός"

Το ότι δεν υπάρχει διάκριση εξουσιών, είναι δεδομένο και αποδεδειγμένο πολλάκις στην ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδος. Το ότι ορισμένοι «ανεξάρτητοι» δικαστές ποδηγετούνται από το φιλελεύθερο παρακράτος είναι γνωστό για όσους παρακολουθούν τα πολιτικά δρώμενα.  Όμως όταν φθάνει στο σημείο η δικαιοσύνη να ανατρέπει τη βούληση του Ελληνικού λαού, όταν παραγνωρίζει την εμπιστοσύνη που ο Έλληνας πολίτης δείχνει στους εκπροσώπους του, τότε κάνουμε λόγο για ύβρη και σε νομικό επίπεδο, για παράβαση καθήκοντος και για διασάλευση της εύρυθμης λειτουργίας του Πολιτεύματος.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η δημοκρατία ταπεινώθηκε. Την 6η Οκτωβρίου 2014 οι προφυλακισμένοι βουλευτές του «ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΕΣΜΟΥ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ», της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας, κατέθεσαν ενώπιον του Εισαγγελέα Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού,  Ποιμενίδη, αίτημα περί χορηγήσεως έκτακτης άδειας εξόδου  την 8.10.14, προκειμένω να μεταβούν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και να μετάσχουν στην κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία της συζήτησης επί της πρότασης εμπιστοσύνης της Βουλής κατά τις διατάξεις των άρθρων 84 Σ και 141 του Κανονισμού της Βουλής.

Με την από 8.10.2014 απόφαση του. Εισαγγελέα, απερρίφθη το αίτημά τους με την εξής φαιδρή αιτιολογία ότι «..δεν συνιστά έκτακτη και απρόβλεπτη εξαιρετικού χαρακτήρα ανάγκη των κρατουμένων βουλευτών, όπως απαιτεί η προαναφερόμενη διάταξη του Σωφρονιστικού Κώδικα, ενώ όπως έχει τονιστεί και σε προγενέστερες παρόμοιες αποφάσεις μας η συμμετοχή των αιτούντων σε οποιαδήποτε κοινοβουλευτική συνεδρίαση προς άσκηση των βουλευτικών τους καθηκόντων και επομένως και στη συγκεκριμένη κοινοβουλευτική συνεδρίαση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης της Βουλής, καθώς και η άσκηση του καθήκοντος του βουλευτή δεν δύναται αφενός να αποτελέσει έκτακτη και απρόβλεπτη εξαιρετικού χαρακτήρα ανάγκη των κρατουμένων Βουλευτών, κατά τους προαναφερθέντες ορισμούς της διάταξης του άρθρου 57 του Σωφρονιστικού Κώδικα, και αφετέρου δεν εμπίπτει στην έννοια των επαγγελματικών αναγκών των αιτούντων κρατουμένων Βουλευτών κατά τους ορισμούς της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 57 του Κώδικα, αλλά συνιστά εκτέλεση λειτουργήματος»

Είναι σαφές ότι πρόκειται για κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία στην οποία επιβάλλεται να παρασχεθεί το δικαίωμα σε κάθε Αντιπρόσωπο του Έθνους να καταθέσει τις απόψεις του και να εκφράσει τη βούλησή του δια της ψήφου. Εν προκειμένω αυτό που όχι μόνο δεν φρόντισε ο συγκεκριμένος Εισαγγελέας να διασφαλίσει αλλά πολύ περισσότερο το καταστρατήγησε στο μέτρο που του επέτρεπε η ιδιότητά του είναι η διασφάλιση του δημοκρατικού πολιτεύματος, βασική έκφραση του οποίου συνιστά η παρουσία των εκλεγμένων από το ελληνικό σώμα βουλευτών στις συνεδριάσεις του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Το κόμμα των Εθνικιστών που βιώνει την μεγαλύτερη και ιστορικά σκαιά πολιτική δίωξη, απάντησε στην χυδαία και προκλητική απόφαση του εισαγγελέα, ο οποίος ξεκάθαρα λειτούργησε επηρεαζόμενος από τις επιβαλλόμενες από την πολιτική ηγεσία συνθήκες, με την υποβολή μήνυσης σε βάρος του.

Το   δημοκρατικό  πολίτευμα  αλλοιώνεται με ανάλογες αποφάσεις και διασαλεύονται θεμελιώδεις θεσμοί, όπως είναι το κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης και η αρχή του πολυκομματισμού.

Τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες, με την ψηφοφορία για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Θα εξαρτάται η άσκηση κορυφαίων πολιτικών και συνταγματικών δικαιωμάτων από την όποια βούληση του εκάστοτε εισαγγελέα; Τι θα επικαλεστούν κάποιοι  για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα; Γιατί γίνεται τέτοια παραβίαση συνταγματικών και πολιτικών δικαιωμάτων των Εθνικιστών βουλευτών, οι οποίοι είναι εκλεγμένοι βουλευτές και  παραμένουν βουλευτές;

Η άρνηση του  Εισαγγελέα επί του αιτήματός τους μόνο ως νόθευση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, γεγονός που αδιαμφισβήτητα συνιστά όχι μόνο παράβαση του Συντάγματος, αλλά κυρίως βλάβη του πολιτειακού συστήματος.

Share this: